Samen bouwen aan pleegzorg die past.
Elke pleegzorgorganisatie kent het probleem: te weinig pleegouders, een hoge uitstroom en kinderen die wachten op een passende plek. Tegelijkertijd zijn er in elke stad gezinnen bereid om te helpen die het huidige systeem niet bereikt. Wij bereiken die gezinnen, bereiden hen voor en houden hen in beeld, zodat pleegzorgorganisaties hen passend aan kinderen kunnen verbinden. Screening, matching en plaatsing blijven daarbij altijd bij de pleegzorgorganisatie. Wij brengen netwerk, methodiek en handelingsperspectief.
Wij werken vanuit respect voor de professionals in de keten. Onze inzet is dan ook altijd aanvullend, nooit vervangend: wij nemen niets over, maar voegen toe wat nu ontbreekt. Wij zijn dagelijks aanwezig in de leefwereld van gemeenschappen en zitten structureel aan tafel bij pleegzorgorganisaties. Wij spreken beide talen en vertalen tussen deze werelden.
Een bredere definitie van thuis
In de pleegzorg bepalen nu vooral wetten, protocollen, richtlijnen en toezicht wat een goed thuis is. Die kaders zijn nodig. Maar de wereld waarin een kind opgroeit, zoals cultuur, religie, taal, familie en netwerk, hebben net zoveel gewicht.
Het systeem is ingericht op een smalle groep mensen: het nodigt daardoor te weinig mensen uit en verliest te veel potentie. Hele gemeenschappen doen nauwelijks mee, terwijl juist daar familie- en netwerkcapaciteit zit. En waar identiteit onvoldoende meeweegt in de afweging, staan plaatsingen minder stevig.
Het gevolg: gezinnen die een prachtig thuis kunnen bieden vallen buiten beeld, en kinderen komen terecht op plekken waar ze zich moeten aanpassen om erbij te horen. Wij draaien de vraag daarom om. In plaats van “past dit gezin in ons systeem?” vragen wij: “hoe richten we het systeem in rondom dit kind en de mensen die het een thuis willen geven?”
De kernopgave is dus niet alleen meer pleegouders vinden. Het is pleegzorg beter organiseren rondom passendheid: van schaarstedenken naar ontwikkeldenken, van functioneel naar relationeel werken, van standaardroute naar kindgerichte afweging.
Onze vijf uitgangspunten
Onze werkwijze rust op vijf uitgangspunten die samen bepalen hoe wij naar een kind, een gezin en de wereld daaromheen kijken.
Veiligheid is meerlagig
Een kind is pas echt veilig als vier lagen op orde zijn: fysieke, emotionele, relationele en identiteitsveiligheid. Samen vormen zij de basis van psychologische veiligheid. Die laatste laag wordt vaak nog vergeten: de ruimte om jezelf te kunnen zijn in je eigen cultuur, taal, geloof en familiegeschiedenis.
Proactief in plaats van reactief
De meeste matchingsbeslissingen vallen onder tijdsdruk. Ons doel is daarom zoveel mogelijk geïnteresseerden te begeleiden naar pleegouderschap. Wordt er met spoed een thuis gezocht voor een kind? Dan staan er pleeggezinnen klaar.
Behoeftegericht
Niet het aanbod of het bestaande proces is leidend, maar de vraag: wat hebben dit kind en dit gezin nodig om het vol te houden?
Ontwikkelingsgericht
Wij vragen ons niet af of iemand 'geschikt' of 'ongeschikt' is. Mensen zijn onderweg. We kijken naar wat iemand meebrengt, wat er nog nodig is en wat wij samen kunnen opbouwen. Pleegouders worden bij ons niet getoetst, maar begeleid, ook na de plaatsing.
Communitygericht
Waar mensen zich gezien, gesteund en verbonden voelen, komen er niet alleen pleegouders bij. Ze blijven ook.